He, wat wil jij later worden?

Die vraag. Het blijft een moeilijke. Het is makkelijk om op je 7e te roepen “PRINSESS!!!!!”. Maar ooit komt toch echt die dag dat je het moet beslissen. Of er komt een dag dat je ‘t gewoon weet. Waar veel mensen de fout in gaan is dingen zeggen zoals ” dokter! joh, lekker salaris enzo.” Ja joh. Word jij maar dokter. En dan. Ben je 40, zit je helemaal vast. Lekker salaris hoor, maar de rest van je leven is kut. Kom je ook niet ver mee. Dacht ik vroeger dus ook. (vroeger as in 11. ik ben niet zo heel erg oud, dus de terugwijzing vroeger is misschien een vaag begrip) Ik dacht JOH! Doe maar gewoon een baantje die goed betaald. Daar werk je ook maar voor. Of anderen die dan weer willen worden wat hun ouders worden. Doe effe origineel. En mag ik dan even – ja dat mag ik – zeggen dat mensen die doen wat ze leuk vinden altijd het meest succesvol zijn in wat ze doen? En als ze het niet leuk vinden en ze zijn wél succesvol is dat duidelijk een gevalletje van druk. Je ouders die subtiel soms een opmerking maken, of voor je antwoorden als anderen vragen wat je wil worden. “Oh! Haha ja, die wordt natuurlijk dokter he!” Heb ik even het privilege om niet gepusht te worden, maar dat zie ik wel om me heen gebeuren. Menson : kies alsjeblieft je eigen toekomst. Omdat jij dan ook de enige bent die die toekomst moet leven. Met deze geweldige sluitingszin verlaat ik het rijk der bloggenden weer, want mijn inspiratie is ongeveer zo niet aanwezig als Bin Laden.

Chatroulette!

Chatroulette. Misschien heb je ‘t zelf wel ‘ns geprobeerd. Jezelf toch in deze nieuwe trend gooien, voorzichtig op ‘akkoord’ klikken wanneer de website vraagt of je webcam aan mag. Het moment waarop je zit te staren naar je scherm. Zal ik ‘t doen? Zal ik ‘t niet doen? Wat als er nou meteen een geslachtsdeel in beeld komt? Goed. Zien we dan wel. Zal ik ‘t doen? Oke. Ik doe het. Ik klik op ‘new game’. Hatsikidee! Geslachtsdeel nummer 1. NEXT! Na tig aanhangels en lichaamsholtes gezien te hebben, en genext te hebben, kom ik dan eindelijk op het moment waarop ik een normaal persoon zie. Dus dan zeg je ‘hi’. Je wordt gevraagd waar je vandaan komt, en antwoordt met ‘HOLLAND!’, waarop er enthousiast gereageerd wordt. “OH! The country with the legal weed!” Ja. The country with the legal weed ja, en the wallen. Na zowat de basis informatie gehoord te hebben van de persoon die voor je zit, wordt het allemaal een ongemakkelijke boel. Tsja, wat zeg je tegen zo’n complete vreemdeling. Toch maar nexten. Een flits van een hoofd komt in beeld, maar je word gewoon nodeloos genext. En dan ga je je toch afvragen : waarom? Am I tooo damn ugly? Maar nee, na een tijdje kom ik erachter dat ik gewoon niet in de doelgroep val van sommige mensen. EN hoe weet ik dat? Omdat ik het zelf ook doe. Je wilt het eerst niet toegeven, maar stiekem next je die lelijke mensen wel. Binnen een paar seconden word je beoordeeld. Ga je door? Of val je af? Het is een spelletje. Soms ga je door, soms val je af. Waar ik soms wel van schrik is dat de naakte mannetjes die met zichzelf zitten te spelen me soms niet meteen nexten. Als ik even namelijk een ander nummer ga opzetten in iTunes, en terugkom in chatroulette, kom ik tot de vreselijke, beangstigende ontdekking dat ik gewoon (hell yeah) al een minuut of twee in een gesprek zit met zo’n kerel. Dus, mijn hoofd ziet eruit alsof ik dat wil zien? Minderwaardigheidscomplex krijgt een heel nieuwe betekenis. Maar daarnaast is het juist ook wel weer goed voor je zelfvertrouwen. Je krijgt vaker dan minder te horen dat je ‘een hot chick’ bent. Wat je niet te letterlijk moet opnemen, aangezien er ongeveer drie vrouwen op heel chatroulette zijn. Als the luck guy dan eindelijk een vrouwelijk persoon heeft, issie ontzettend opgelucht.

Eind conclusie : doe maar naar www.chatroulette.com gaan. Het is mooi. Het omschrijft precies hoe mensen zijn  ;  kritisch en hard.