Ken je dat? De bizarste vorm van rascisme of discriminatie in je buurt: ’t soort dat als vanzelfsprekend komt. De persoon die discrimineert zegt het met zoveel trots en vanzelfsprekendheid dat je even jezelf moet knijpen om te realiseren dat het echt gezegd is. Of je nou een paar keer met je ogen knippert, het is en zal zo blijven: discriminatie of rascisme is veelvoorkomend en al helemaal in zijn puurste vorm: met vanzelfsprekendheid.
He ja, lekker heftig he. Nou niet zo’n bepaald vrolijk onderwerp. ’t Liefst draai je je hoofd weg en leg je d’r een kussen boven op, maar laten we eerlijk zijn: vermijden gaat ’t niet oplossen. Een kort voorbeeldje waar mijn mond van openviel: een klasgenootje die met pure walging foto’s liet zien van een lesbisch meisje en diens vriendin. Met bijna verontwaardiging voor ’t feit dat dat meisje die foto’s erop durfde te zetten riep m’n klasgenootje: ieuw! Kijk dit nou! Waarop ik haar aansprak met: “Dat vind je vies?”. Op zich verwachtte ik nu misschien een schaamtevolle blik, een blijk van spijt van die opmerking. Maar neuh, twee ogen keken me recht aan en zeiden, bijna met trots: “Ja, ik hou daar dus echt niet van!” Overrompeld met verbazing waren de woorden die ik eruit kon wurmen eigenlijk alleen: “Nou, lekkere discriminatie dan!”. En stiekem vloeide er nog tienduizend woorden in mijn hoofd, waarbij de keywords: What. The. Fuck.
En zo simpel gaat ‘t. De meesten van ons zullen zich er vast niet eens meer over verbazen. Discussieren lijkt zinloos, hoe vanzelfsprekend goede moralen en waardes behoren te zijn, hoe vanzelfsprekend de slechte het soms blijken te zijn. We kunnen trots zijn op ons landje met homohuwelijk en anderen dingen die op papier goed lijken te zijn, maar uiteindelijk zijn wij helemaal niet tolerant als ’t gaat om homoseksuelen. We kijken er nog steeds raar van op, het is nog steeds niet “gewoon” of “normaal”. Er worden nog steeds mensen in elkaar geramd omdat ze elkaar van ’t zelfde geslacht durven te zoenen op straat. Of mensen worden afgekraakd als ze een foto durven te uploaden, waar ze intiem zijn met de persoon van wie ze houden – iemand van hetzelfde geslacht.
Niet alleen discriminatie als ’t gaat om seksuele voorkeur, maar uiteraard een van de grootste en – pak ‘m beet – meest voorkomende in ons land: allochtonen. Al helemaal als je in ’t zuiden van ’t zuiden woont van ons Hollandse landje, realiseer je je maar al te vaak dat de mensheid soms in een hele zielige staat verkeerd. Peace, love and hapiness lijkt lichtjaren verwijderd. Ik ben blij als ik iemand ontmoet die goede moralen en waardes blijkt te hebben, behoor ik niet juist maar af en toe pissig te worden om ‘foute’ types? Waar is ’t fout gegaan?
